همه منتظر رانت هستیم

در حالی که از ابتدای صبح امروز پیگیر اخبار کاهش شدید قیمت ارز و نیز تصویب بخشی دیگر از لوایح مرتبط با FATF در مجلس بودم، ظهر از یکی از دانشجویانم پیامکی (تصویر بالا) برایم ارسال شد. باز هم رانت…

خواستم جوابی برای او بفرستم و او را مورد مرحمت با الفاظ تند قرار دهم، اما قدری صبر کردم و گفتم با این مطلب پاسخش را داده و بخشی از تقصیرها را بر گردن بگیرم. می دانم او صفحات من را دنبال می کند:

خانم/آقای (هر کدام از دانشجویان عزیز که می بینید)

شاید قبلا این را گفته باشم که یکی از ارزشهای حاکم بر دانشگاه هاروارد در این جمله نهفته است: “یافتن کار از اختراع کار سخت تر است” . اما متاسفانه در ما دانشگاه هایمان در ایران معتقدیم اصلا كار به دانشگاه چه ربطی دارد؟ ما دانشگاهیان در ایران مسوول كار نیستیم. مسئول از بین بردن توانایی های كار در جوانان نیستیم. مسئول اتصال به صنعت نیستیم. كارمان قطع كردن دانشجوها از سیستم صنعت در حین تحصیل است.

این مفهوم اش این نیست كه در سیستم اقتصاد و صنعت، فساد نیست و شفافیت هست و … و همه مشكلات بر عهده دانشگاه است، اما حتما مشكلات از آموزش و دانشگاه آغاز می شود و درست روزی آغاز می شود كه ما در سیستم اموزشی خود، به جای انسان تولیدگر، انسان منتظر رانت تولید می كنیم.

درست روزی آغاز می شود كه در صنعت برای استخدام مدرك لیسانس و فوق لیسانس می خواهیم اما مطالعه و توان عملی نمی خواهیم؛

درست روزی اغاز می شود كه به دانشجو شصت صفحه جزوه می گوییم و توقع كار یادداشت برداری از او داریم، اما یک جو همت برای کار و تلاش صنعتی و منجر به ثروت نمی خواهیم. (تازه جزوه هایی که سالهاست به روز هم نشده است.)

توصیه راهبردی

به خودم و همکارانم توصیه می کنم باید دست از آموختن كار پیدا كردن برداریم. باید به بچه ها كار ساختن یاد بدهیم. راه دیگری نیست.

برای کسب اطلاعات بیشتر، به بخش تماس با ما مراجعه نمایید.